WHEN YOU LOSE YOURSELF 🌒

Sądzę, że wielu z nas zdarza się żyć myślą  'byle przeżyć do weekendu'  'byle jakoś wytrwać do wakacji'. Jednak chyba nie chodzi tutaj o wytrwanie do czegoś, sporo osób podchodzi do tego, że życie to nic innego jak wielki wyścig szczurów i kto silniejszy i pierwszy ten lepszy. I może nawet to się wydawać prawdą, ale jeśli tylko patrzymy na wszystko co nas otacza powierzchownie, bo pod pokrywą kryje się inny świat którego nie zauważamy na co dzień prześcigając się z innymi.
Tracimy to piękno jakie nas otacza, a w rezultacie tracimy pomału samych siebie. Coraz rzadziej mamy czas by pomyśleć, obejrzeć jakiś film, albo po prostu odpocząć. Wszystko tak szybko pędzi, a my się dostosowujemy do tego. Jeśli więc w taki sposób mamy żyć, odliczając do końca, albo początku historii to zaczniemy tracić poczucie samych siebie w świecie. Tutaj nie chodzi o przeżycie, lecz o to by coś czuć i doświadczać oraz uczyć się na własnych błędach.
Kiedy tracisz siebie wykonując nawet najprostsze czynności i żyjąc w najzwyklejszej rzeczywistości zaczynasz czuć, że coś jest nie tak i nie w ten sposób powinno to wyglądać. Wtedy wiesz że trzeba coś zmienić i zmiany są nieuniknione, ale sam nawet nie wiesz od czego zacząć i gdzie dokładnie zmierzać.
Jednak niedaleko musimy szukać, by zobaczyć osoby które zostały zniszczone przez ten świat stworzony z chciwości i pieniędzy, przerobił je tak, że przestały myśleć i wyróżniać się swoją osobowością, zaczęły być jak wszyscy. Stały się szare jak reszta.

Ludzie jak zawsze będą się starali nas zmienić, ale czy to ma jakieś znaczenie skoro wiemy czego chcemy? Każda rzecz zaczęła się od jakiejś osoby która marzyła, chciała coś zmienić więc czemu my mamy się szufladkować i podporządkowywać rzeczywistości do której czujemy że nie należymy?

❇ POSITIVE VIBES

Pozytywne nastawienie jest bardzo ważne, czasami trudno o nie, ale moc myśli jest na prawdę wielka. Od nich może nawet zależeć jak minie nam dzień. Z własnego doświadczenia wiem, że te złe myśli mogą przejąć kontrole nad nami bardzo szybko.  Potrafię przez to bardzo długi czas przejmować się jakąś rzeczą która nie jest aż tak istotna. Nie wiem od czego to dokładniej zależy, ale kiedy tylko coś pójdzie nie po mojej myśli od razu jestem zła na siebie i cały świat. Dopiero po jakimś czasie zdaje sobie sprawę, że praktycznie wszystko da się naprawić i nie warto rozpaczać na zapas.
Czasami podtrzymanie takich pozytywnych myśli jest na prawdę ciężkie, a szczególnie w te dni kiedy po prostu nic nie idzie tak jakbyśmy chcieli. Tak na prawdę rzeczy się dzieją, a my nie mamy za bardzo nad nimi kontroli. Do nas należy reagowanie na to i tutaj właśnie mamy wybór, albo będziemy na "NIE" albo przebrniemy przez to i zaczniemy szukać rozwiązań.
Jak mam gorszy dzień przeważnie staram się nie zwracać uwagi na te negatywne emocje i nie dać im się poddać ,staram się siebie skłonić do słuchania tej bardziej pozytywnej muzyki ,ale przede wszystkim skupiam większość swojej uwagi na innych rzeczach. Jednak potem nie jestem w stanie udawać przed samą sobą, że jest wszystko OKEJ i nic się nie stało. Wtedy daje ujście tym negatywnym emocjom poprzez malowanie albo przelewam słowa na papier lub rozmawiam z przyjaciółką nie koniecznie o problemach, które mnie przytłaczają. Po prostu sama rozmowa może wiele zdziałać. Mi to jakkolwiek pomaga ,inni mogą poprawiać sobie nastrój czytając, oglądając serial czy film albo gotując. Sposobów jest dużo, lecz najważniejsze jest to by te złe emocje nie przejęły kontroli nad nami.


Ja jestem takim typem osoby który niekiedy bardzo łatwo potrafi się poddać ,ale skoro mi zdarzają się takie momenty kiedy potrafię spojrzeć pozytywnie na sytuacje teoretycznie bez wyjścia oraz w momentach zwątpienia to Ty również potrafisz tak pomyśleć tylko spróbuj, a wszystko zacznie przybierać inny bieg wydarzeń.
Dzięki takiemu nastawieniu już wygrywamy, wygrywamy we własnych myślach. Tworzymy inną rzeczywistość.

GORSZE DNI SIĘ ZDARZAJĄ I JEST TO CAŁKOWICIE W PORZĄDKU CZUĆ SMUTEK

NICE TO MEET YA!

Hej, jest to mój pierwszy post tutaj i wypadałoby powiedzieć coś o sobie i o tym blogu, więc zaczynając. Mam na imię Magda i mam 17 lat oraz aktualnie mieszkam w Warszawie. Mam wiele pasji, które związane są z malowaniem, śpiewaniem, fotografowaniem albo innym sposobem wyrażania siebie. Przyznam, że jest mi dziwnie tutaj pisać o mojej osobie i sądzę, że lepiej poznacie mnie czytając kolejne posty lub odwiedzając mój kanał na YT.
Chciałam rozwijać się na wielu płaszczyznach i ostatnio pomyślałam sobie, więc czemu nie spróbować z blogiem. Tak oto jestem tutaj, starając się żeby wszystko jakoś wyszło. Najkrócej mówiąc będę pisała tutaj o życiu, a życie składa się z wielu rzeczy na które mamy wpływ albo kompletnie nie. I właśnie będę starała się pisać o tych rzeczach wplątując moje refleksje na temat wszystkiego.

Mam nadzieję, że spodobają się Wam moje przemyślenia i znajdziecie coś na tym blogu co Was zainspiruje w jakiś sposób.